|
سوره طه
اى فرزندان اسرائيل در حقيقت [ما] شما را از [دست] دشمنتان رهانيديم و در جانب راست طور با شما
وعده نهاديم و بر شما ترنجبين و بلدرچين فرو فرستاديم (80)
از خوراكيهاى پاكيزهاى كه روزى شما كرديم بخوريد و[لى] در آن زيادهروى مكنيد كه خشم من بر شما فرود آيد
و هر كس خشم من بر او فرود آيد قطعا در [ورطه] هلاكت افتاده است (81)
و به يقين من آمرزنده كسى هستم كه توبه كند و ايمان بياورد و كار شايسته نمايد و
به راه راست راهسپر شود (82)
و اى موسى چه چيز تو را [دور] از قوم خودت به شتاب واداشته است (83)
گفت اينان در پى منند و من اى پروردگارم به سويتشتافتم تا خشنود شوى (84)
فرمود در حقيقت ما قوم تو را پس از [عزيمت] تو آزموديم و سامرى آنها را گمراه ساخت (85)
پس موسى خشمگين و اندوهناك به سوى قوم خود برگشت [و]
گفت اى قوم من آيا پروردگارتان به شما وعده نيكو نداد آيا اين مدت بر شما طولانى مىنمود يا
خواستيد خشمى از پروردگارتان بر شما فرود آيد كه با وعده من مخالفت كرديد (86)
گفتند ما به اختيار خود با تو خلاف وعده نكرديم ولى از زينتآلات قوم بارهايى سنگين بر دوش داشتيم
و آنها را افكنديم و [خود] سامرى [هم زينتآلاتش را] همين گونه بينداخت (87)
پس براى آنان پيكر گوسالهاى كه صدايى داشت بيرون آورد و [او و پيروانش] گفتند اين خداى شما
و خداى موسى است و [پيمان خدا را] فراموش كرد (88)
مگر نمىبينند كه [گوساله] پاسخ سخن آنان را نمىدهد و به حالشان سود و زيانى ندارد (89)
و در حقيقت هارون قبلا به آنان گفته بود اى قوم من شما به وسيله اين [گوساله] مورد آزمايش قرار گرفتهايد
و پروردگار شما [خداى] رحمان است پس مرا پيروى كنيد و فرمان مرا پذيرا باشيد (90)
گفتند ما هرگز از پرستش آن دست بر نخواهيم داشت تا موسى به سوى ما بازگردد (91)
[موسى] گفت اى هارون وقتى ديدى آنها گمراه شدند چه چيز مانع تو شد (92)
كه از من پيروى كنى آيا از فرمانم سر باز زدى (93)
گفت اى پسر مادرم نه ريش مرا بگير و نه [موى] سرم را من ترسيدم بگويى ميان بنىاسرائيل تفرقه انداختى
و سخنم را مراعات نكردى (94)
[موسى] گفت اى سامرى منظور تو چه بود (95)
گفت به چيزى كه [ديگران] به آن پى نبردند پى بردم و به قدر مشتى از رد پاى فرستاده [خدا جبرئيل] برداشتم
و آن را در پيكر [گوساله] انداختم و نفس من برايم چنين فريبكارى كرد (96)
گفت پس برو كه بهره تو در زندگى اين باشد كه [به هر كه نزديك تو آمد] بگويى [به من] دست مزنيد
و تو را موعدى خواهد بود كه هرگز از آن تخلف نخواهى كرد و
[اينك] به آن خدايى كه پيوسته ملازمش بودى بنگر آن را قطعا مىسوزانيم و خاكسترش مىكنيم
[و] در دريا فرو مىپاشيم (97)
|
