در تو آميخته ام

تو در مني

و من در توام

ديگر از تو جدا نيستم

        چرا كه در تو غرقه ام 

 جي پي واسواني

تمركز بازندگان هميشه بر غير ممكنهاست .

اما آنكه مثبت مي انديشد به (( شدن  ))  فكر ميكند

و با تمركز بر  " شدن " هاست كه چيزي را به واقعيت بدل ميكند ...

راه هاب بی شماری به سوی خدا وجود دارد

اما مطمئن ترین راه

راه عشق است

هر کس به چیزی تبدیل میشود که به آن عشق میورزد

اگر سنگی را دوست داشته باشد سنگ میشود

اگر هدفی را دوست داشته باشد به آن نزدیک میشود

و اگر به خدا عشق بورزد خدایی میشود

اینک انتخاب با خود شماست ...

---------------------------------------------------------------------------------------

فال دیشبم خیلی سخت بود

معنای تاج ها

وقتی موسی (ع) به آسمان رفت تا بخشی از کتاب مقدس را بنویسد ،

 قادر متعال از او خواست بالای برخی حروف تورات ، تاجهایی نقش کند.

موسی (ع) پرسید : خالق هستی این تاجها به خاطر چیست؟

خداوند پاسخ داد : زیرا صد نسل دیگر ، مردی به نام اکیوا ، معنای حقیقی این نقش ا را فاش خواهد کرد

.موسی گفت : تفسیر این مرد را نشانم بده .

خداوند موسی (ع) را به آینده برد و او را در کلاس درس اکیوای روحانی گذاشت.

 شاگردی پرسید : استاد ، این تاج ها برای چه بالای بعضی از حروف نقش شده اند ؟

اکیوا گفت : (( نمی دانم . فکر می کنم موسی هم نمی دانست . اما او از بزرگترین پیامبران بود و این کار را کرد که نشان دهد با وجود آن که نمی توانیم تمامی دستورات خداوند را بفهمیم ، باید آن چه را که می خواهد انجام بدهیم . ))

و موسی از پروردگار عذر خواست .

پائولو کوئیلو

http://reyhanehrr.blogfa.com/8805.aspx

من به لطف خــــــــــدا ایمان دارم

هر آنچه از آن خداست از آن من است تا آنرا با دیگران قسمت کنم و از آن کام بجویم

خرد الهی اکنون نشان میدهد که چگونه سلامت و ثروت و شادمانی و عطایای الهی خود را بطلبیم

خرد الهی اکنون راه های برکت بی درنگم را گشوده است

ایمان دارم همه آنچه حق الهی من است هم اکنون به سیمای بهمن بیکران فراوانی به سویم می آید

تبرک های غنی من مانع از موهبتهای دیگران نیست

زیرا جوهر غنی خدا نامحدود است و همه جا گسترده است

تا همگان از آن سود جویند

تاخیر بی معناست

آنچه با والاترین نیکی جانم منافات دارد هم اکنون از هستیم میگریزد

و من نیز آنرا نمیخواهم

آن آرزوهای درست الهی که موهبتهای خدا هستند

 هم اکنون به غنی ترین سیما از راههای شگفت بر آورده میشوند .

کاترین پاندر

زندگى كردن مثل دوچرخه سوارى است. آدم نمى افتد،

 مگر این كه دست از ركاب زدن بردارد.

اوایل، خداوند را فقط یك ناظر مى دیدم،

چیزى شبیه قاضى دادگاه كه همه عیب و ایرادهایم را ثبت می‌كند

 تا بعداً تك تك آنها را به‌رخم بكشد.
 
به این ترتیب، خداوند مى خواست به من بفهماند كه من لایق بهشت رفتن هستم

یا سزاوار جهنم. او همیشه حضور داشت،

ولى نه مثل یك خدا كه مثل مأموران دولتى.
 
ولى بعدها، این قدرت متعال را بهتر شناختم و آن هم موقعى بود كه

 حس كردم زندگى كردن مثل دوچرخه سوارى است،

 آن هم دوچرخه سوارى در یك جاده ناهموار!

اما خوبیش به این بود كه خدا با من همراه بود و پشت سر من ركاب مى‌زد.

آن روزها كه من ركاب مى‌زدم و او كمكم مى‌كرد، تقریباً راه را مى‌دانستم،

اما ركاب زدن دائمى، در جاده‌اى قابل پیش بینى كسلم مى‌كرد،

چون همیشه كوتاه‌ترین فاصله‌ها را پیدا مى‌كردم.

یادم نمى‌آید كى بود كه به من گفت جاهایمان را عوض كنیم،

 ولى هرچه بود از آن موقع به بعد، اوضاع مثل سابق نبود.

خدا با من همراه بود و من پشت سراو ركاب مى‌زدم.

 حالا دیگر زندگى كردن در كنار یك قدرت مطلق، هیجان عجیبى داشت.

او مسیرهاى دلپذیر و میانبرهاى اصلى را در كوه ها و لبه پرتگاه ها مى شناخت

 و از این گذشته می‌توانست با حداكثر سرعت براند،

او مرا در جاده‌هاى خطرناك و صعب‌العبور، اما بسیار زیبا و با شكوه به پیش مى‌برد،

 و من غرق سعادت مى‌شدم.
 

گاهى نگران مى‌شدم و مى‌پرسیدم، «دارى منو كجا مى‌برى» او مى‌خندید

و جوابم را نمى‌داد و من حس مى‌كردم دارم كم كم به او اعتماد مى‌كنم.
 

بزودى زندگى كسالت بارم را فراموش كردم

و وارد دنیایى پر از ماجراهاى رنگارنگ شدم.

 هنگامى كه مى‌‌گفتم، «دارم مى‌ترسم» بر مى‌گشت و دستم را مى‌گرفت.

او مرا به آدم‌هایى معرفى كرد كه هدایایى را به من مى‌دادند كه به آنها نیاز داشتم.

هدایایى چون عشق، پذیرش، شفا و شادمانى.

آنها به من توشه سفر مى‌دادند تا بتوانم به راهم ادامه بدهم.

سفر ما؛ سفر من و خدا.

و ما باز رفتیم و رفتیم..

حالا هدیه ها خیلى زیاد شده بودند و خداوند گفت: «همه‌شان را ببخش.

بار زیادى هستند. خیلى سنگین‌اند!»

و من همین كار را كردم و همه هدایا را به مردمى كه سر راهمان قرار مى‌گرفتند،

 دادم و متوجه شدم كه در بخشیدن است كه دریافت مى‌كنم.

 حالا دیگر بارمان سبك شده بود.

او همه رمز و راز هاى دوچرخه سوارى را بلد بود.

او مى‌دانست چطور از پیچ‌هاى خطرناك بگذرد،

 از جاهاى مرتفع و پوشیده از صخره با دوچرخه بپرد و اگر لازم شد، پرواز كند..

من یاد گرفتم چشم‌هایم را ببندم و در عجیب‌ترین جاها،

 فقط شبیه به او ركاب بزنم..

این طورى وقتى چشم‌هایم باز بودند از مناظر اطراف لذت مى‌بردم

و وقتى چشم‌هایم را مى‌بستم، نسیم خنكى صورتم را نوازش مى‌داد.

هر وقت در زندگى احساس مى‌كنم كه دیگر نمى‌توانم ادامه بدهم،

 او لبخند مى‌زند و فقط مى‌گوید،

«ركاب بزن....»

من مخالف دعا کردن با صدای بلند یا فریاد زدن و گریه کردن در دعا یا پرستش نیستم .

اگر شما را کمک میکنند خوب است ولی خدا به آنها نیازی ندارد .

و اگر شما عادت کرده اید که با صدای بلند گریه کنید مواظب باشید که

خود را ملزم نکنید که حتما صدای بلند برای گرفتن جواب

 از خدایی که خیلی از ما دور است ضروری می باشد .

این همان رفتاری است که باعث میشود ما فکر کنیم هر دعا را باید چند بار تکرار کنیم

 ما با خدا مانند یک دستگاه شانس رفتار میکنیم سکه ای انداخته

و بعد دستگیره را میکشیم و نگاه میکنیم تا ببینیم آیا برنده شدیم یا نه !!!

اگر برنده باشیم دست میکشیم ولی اگر نه  دوباره سعی خواهیم کرد ...

لکن به ایمان سوال کند و هرگز شک نکند  زیرا هرکه شک کند مانند موج دریاست که از باد رانده و متلاطم میشود .زیرا چنین شخصی گمان نبرد که از خداوند چیزی خواهد یافت (یعقوب ۶:۱-۷)

خوان کارلوس اورتیز

مسیح با ما زندگی میکند ، مسیح با ما حرف میزند ، مسیح با ما کار میکند .

هیچ چیز غم انگیز ، ترسناک و ناممکن وجود ندارد

  بلکه با مسیح همه چیز عکس این حالات است .

ما بوسیله موتور زنده ای که خــــــدا در درون ما و در گوشت و استخوانمان روشن کرده ،

 مشتعل میشویم و ملکوتی را که همین الان برقرار است گسترش میدهیم .

پولس گفت :

 " زیرا خداست که در شما بر حسب رضا مندی خود ، هم اراده و هم فعل را به عمل ایجاد میکند "

(فیلیپیان ۱۳:۲)

آیا میخواهید که نقشه ها و اهداف نیکوی خــــــدا در زندگی شما تحقق یابد ؟

پس اینرا بدانید که او در درون شماست تا اهدافش را آغاز کند .

خوان کارلوس اورتیز

سانحه هوايي مشهد را بايد تسليت عرض كرد ...

ادامه مطلب

الهی! اِلی مَنْ تَکِلُنی الی قریبٍ فَیَقْطَعُنی‏ام اِلی بَعیدٍ فَیَتَجَهَّمُنی.(دعای عرفه)

خدایا! تنهایم نگذار! به کجا پناه ببرم من آرزومند و ناتوان که هر روز و هر لحظه با دعایی و خواسته‏ای دست به گریبانم؟

به کجا پناه برم، جز آغوش تویی که تمام استجابت است و نهایت توفیق...

دست‏هایم را اگر از دعاهای شبانه‏روز برچینم، سرم را اگر از سجده‏های بغضناک بردارم، دیگر کجا فریاد کنم اسارت و زمین‏گیری‏ام را؟

مباد روزی که در، به روی ناله‏ها و گلایه‏های بی‏تابم ببندی! مباد آنکه از شنیدن صدای استغاثه هر روزم خسته شوی!

مباد روسیاهی گناهانی که مرتکب شده‏ام، مرا از تو دور اندازد و تو به آرزوها و تشنگی‏هایم پشت کنی!

اشک‏های ناشکیبای من و استغاثه‏های نفس بریده‏ام، همه از آن است که لحظه‏هایی تیره و کبود، به دامان وسوسه‏های ابلیس چنگ می‏زنم و تو را پشت سر خویش رها می‏کنم؛ تو را که همیشه آغوش گشوده التیام و امن و آرامشی.

"ترجمه ي دعاي عرفه توسط دكتر علي شريعتي"


اگر به فرض كه هيچ دليلي بر حقانيت و صلاحيت امام حسين (ع) نباشد ,بعد آدم يك بار دعاي عرفه بخواند, مي شود به "حسين" ايمان نياورد؟نشناسدش؟عاشقش نشود؟ديوانه اش نشود؟آيا چنين چيزي امكان دارد؟



حمد و سپاس خدايي را سزاست كه تير حتمي قضايش را هيچ سپري نمي شكند و لطف و محبت و هدايتش را هيچ مانعي باز نمي دارد و هيچ آفريده اي به پاي شباهت مخلوقات او نمي رسد.
............ . حهل و ناداني من و عصيان و گستاخي من تو را باز نداشت از اينكه راهنمايي ام كني به سوي صراط قربتت و موفقم گرداني به آنچه رضا و خوشنودي توست.

پس
هر گاه كه تو را خواندم پاسخم گفتي .
هر چه از تو خواستم عنايتم فرمودي.
هرگاه اطاعتت كردم قدرداني و تشكر كردي.
و هر زمان كه شكرت را بر جا آوردم بر نعمت هايم افزودي.
و اينها همه چيست؟
جز نعمت تمام و كمال و احسان بي پايان تو؟!

............ . من كدام يك از نعمت هاي تو را مي توانم بشمارم يا حتي به ياد آورم و به خاطر سپارم؟
............ . خدايا!الطاف خفيه ات و مهرباني هاي پنهاني ات بيشتر و پيشتر از نعمتها ي آشكار توست.
............ . خدايا!من را آزرمناك خويش قرار ده آن سان كه انگار ميبينمت.

من را آنگونه حيامند كن كه گويي حضور عزيزت را احساس مي كنم.

خـــــــدايا    !

من را با تقواي خودت سعادتمند گردان.
و با مركب نافرماني ات به وادي شقاوت و بد بختي ام مكشان.
در قضايت خيرم را بخواه.
و قدرت بركاتت را بر من فرو ريز تا آنجا كه تاخير را در تعجيل هاي تو و تعجيل را در تاخير هاي تو نپسندم.
آنچه را كه پيش مي اندازي دلم هواي تاخيرش را نكند.
و آنچه را كه بازپس مي نهي من را به شكوه و گلايه نكشاند.

پروردگار من!
من را از هول و هراس هاي دنيا و غم واندوه هاي آخرت رهايي ببخش.
و من را از شر آنان كه در زمين ستم مي كنند در امان بدار.

خدايا!
به كه واگذارم مي كني؟
به سوي كه مي فرستي ام؟
به سوي آشنايان و نزديكان؟تا از من ببرند و روي برگردانند.
يا به سوي غريبان و غريبه گان تا گره در ابرو بيافكنند و مرا از خويش برانند؟
يا به سوي آنان كه ضعف مرا مي خواهند و خواري ام را طلب مي كنند؟
من به سوي ديگران دست دراز كنم؟در حالي كه خداي من تويي و تويي كارساز و زمامدار من.
اي توشه و توان سختي هايم!

اي همدم تنهايي هايم!
اي فرياد رس غم وغصه هايم!
اي ولي نعمت هايم!

اي پشت و پناهم در هجوم بي رحم مشكلات!
اي مونس و مامن و ياورم در كنج عزلت و تنهايي و بي كسي!
اي تنها اميد و پناهگاهم در محاصره ي اندوه و غربت و خستگي!
اي كسي كه هر چه دارم از توست و از كرامت بي انتهاي تو!
تو پناهگاه مني!

تو كهف مني!
تو مامن مني!
وقتي كه راه ها و مذهب ها با همه ي فراخي شان مرا به عجز مي كشانند و زمين با همه ي وسعتش بر من تنگي مي كند و ...........
اگرنبود رحمت تو بي ترديد من از هلاك شدگان بودم.
و اگر نبود محبت تو بي شك سقوط و نا بودي تنها پيشروي من ميشد.
اي زنده!
اي معناي حيات! زماني كه هيچ زنده اي در وجود نبوده است.
اي آنكه :
با خوبي و احسانش خود را به من نشان داد.
و من با بدي ها و عصيانم در مقابلش ظاهر شدم.
اي آنكه:
در بيماري خواندمش و شفايم داد.
در جهل خواندمش و شناختم عنايت كرد.
در تنهايي صدايش كردم و جمعيتم بخشيد.
در غربت طلبيدمش و به وطن بازم گرداند.
در فقر خواستمش و غنايم بخشيد.
من آنم كه بدي كردم  

 من آنم كه گناه كردم.
من آنم كه به بدي همت گماشتم.
من آنم كه در جهالت غوطه ور شدم.
من آنم كه غفلت كردم.
من آنم كه پيمان بستم و شكستم.
من آنم كه بد عهدي كردم .....
و

 اكنون باز گشته ام.
باز آمده ام با كوله باري از گناه و اقرار به گناه.
پس تو در گذر اي خداي من!
ببخش اي آنكه گناه بندگان به او زيان نمي رساند.
اي آنكه از طاعت خلايق بي نياز است و با ياري و پشتيباني و رحمتش مردمان را به انجام كارها ي خوب توفيق مي دهد.
معبود من!

اينك من پيش روي توام و در ميان دست هاي تو.
آقاي من!
بال گسترده و پر شكسته و خوار و دلتنگ و حقير.
نه عذري دارم كه بياورم نه تواني كه ياري بطلبم.
نه ريسماني كه بدان بياويزم.
و نه دليل و برهاني كه بدان متوسل شوم.
چه مي توانم بكنم؟ وقتي كه اين كوله بار زشتي و گناه با من است ؟!

انكار؟!
چگونه و از كجا ممكن است و چه نفعي دارد وقتي كه همه ي اعضا و جوارحم به آنچه كرده ام گواهي مي دهند؟
خداي من!
خواندمت پاسخم گفتي.
از تو خواستم عطايم كردي.
به سوي تو آمدم آغوش رحمت گشودي.
به تو تكيه كردم نجاتم دادي.
به تو پناه آوردم كفايتم كردي.
خدايا!
از خيمه گاه رحمتت بيرونمان مكن.

از آستان مهرت نوميدمان مساز.
آرزوها و انتظارهايمان را به حرمان مكشان.
از درگاه خويشت ما را مران.
اي خداي مهربان!
بر من روزي حلالت را وسعت ببخش.
و جسم و دينم را سلامت بدار.
و خوف و وحشتم را به آرامش و امنيت مبدل كن.
و از آتش جهنم رهايم ساز.
خداي من!
اگر آنچه از تو خواسته ام عنايتم فرمايي , محروميت از غير از آن زيان ندارد.
و اگر عطا نكني هر چه عطا جز آن منفعت ندارد.

يا رب! يا رب! يا رب!
خداي من!
اين منم و پستي و فرو مايگي ام.
و اين تويي با بزرگي و كرامتت.
از من اين مي سزد و از تو آن

 " چگونه ممكن است به ورطه ي نوميدي بيافتم در حالي كه تو مهربان و صميمي جوياي حال مني."

خداي من!
تو چقدر با من مهرباني با اين جهالت عظيمي كه من بدان مبتلايم!
تو چقدر درگذرنده و بخشنده اي با اين همه كار بد كه من مي كنم و اين همه زشتي كردار كه من دارم.

خداي من!
تو چقدر به من نزديكي با اين همه فاصله اي كه من از تو گرفته ام.
تو كه اينقدر دلسوز مني! .....

خدايا تو كي نبودي كه بودنت دليل بخواهد؟
تو كي غايب بوده اي كه حضورت نشانه بخواهد؟
تو كي پنهان بوده اي كه ظهورت محتاج آيه باشد؟

كور باد چشمي كه تو را ناظر خويش نبيند.
كور باد نگاهي كه ديده باني نگاه تو را درنيابد.
بسته باد پنجره اي كه رو به آفتاب ظهور تو گشوده نشود.
و زيانكار باد سوداي بنده اي كه از عشق تو نصيب ندارد.

خداي من!
مرا از سيطره ي ذلت بار نفس نجات ده و پيش ازآنكه خاك گور بر اندامم بنشيند از شك وشرك رهايي ام بخش.

خداي من!
چگونه نا اميد باشم در حالي كه تو اميد مني!
چگونه سستي بگيرم ,چگونه خواري پذيرم كه تو تكيه گاه مني!
اي آنكه با كمال زيبايي و نورانيت خويش چنان تجلي كرده اي كه عظمتت بر تمامي ما سايه افكنده.

يا رب! يا رب! يا رب!

     (:        ممنون ليلا خانوم          :)  

يـــار

به خلوتم آمد

و قلبم را به عشق خود پيوند زد

يـــار عاقبت به خلوتم آمد

تا اين فقير درويش را

در بارگاه خــــدا

كه قلمرو نور و جاودانگي ست

بپذيرد

کما فی السابق

به روز مرگیهای معمول خود ادامه میدهم ...

:)      برایم دعا کنید تا به آرامش برسم ...

ــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــ

در زمان های قدیم، پادشاهی تخته سنگی را در وسط جاده قرار داد

 و برای این که عکس العمل مردم را ببیند، خودش را جایی مخفی کرد.

 بعضی از بازرگانان و ندیمان ثروتمند پادشاه بی تفاوت از کنار تخته سنگ می گذشتند.
بسیاری هم غرولند می کردند که این چه شهری است که نظم ندارد.

حاکم این شهر عجب مرد بی عرضه ای است و...

با وجود این هیچ کس تخته سنگ را از وسط راه برنمی داشت.

نزدیک غروب، یک روستایی که پشتش بار میوه و سبزیجات بود، نزدیک سنگ شد.

 بارهایش را زمین گذاشت و با هر زحمتی بود تخته سنگ را از وسط جاده برداشت و ان را کناری قرار داد.

ناگهان کیسه ای را دید که وسط جاده و زیر تخته سنگ قرار داده شده بود.

 کیسه را باز کرد و داخل آن سکه های طلا و یک یادداشت پیدا کرد.

• به تنش زدايى بدن کمک مى کند .

http://www.ravanyar.com/Meditation.asp

پیامبری از کنار خانه ی ما رد شد.

پیامبری از کنار خانه ی ما رد شد. باران گرفت.

مادرم گفت : چه بارانی می آید. پدرم گفت : بهار است.

و ما نمی دانستیم باران و بهار نام دیگر آن پیامبر است.

پیامبری از کنار خانه ما رد شد. لباسهای ما خاکی بود .

او خاک روی لباسهایمان را به اشارتی تکانید.

لباس ما از جنس ابریشم و نور شد و ما قلبهامان را از زیر لباسمان دیدیم.

پیامبری از کنار خانه ی ما رد شد.

آسمان حیاط ما پر از عادت و دود بود. پیامبر کنارشان زد.

خورشید را نشانمان داد و تکه ای از آن را توی دستهایمان گذاشت.

پیامبری از کنار خانه ی ما رد شد

و ناگهان هزار گنجشک عاشق از سرانگشتهای درخت کوچک باغچه روییدند

و هزار آوازی را که در گلویشان جا مانده بود به ما بخشیدند

و ما به یاد آوردیم که با درخت و پرنده نسبت داریم.

پیامبری از کنار خانه ی ما رد شد.

ما هزار درِ بسته داشتیم و هزار قفل بی کلید. پیامبر کلیدی برایمان آورد .

اما نام او را که بردیم قفل ها بی رخصت کلید باز شدند.

من به خدا گفتم : امروز پیامبری از کنار خانه ما رد شد.

امروز انگار اینجا بهشت است.

خدا گفت :

کاش می دانستی هر روز پیامبری از کنار خانه تان می گذرد

و کاش می دانستی بهشت همان قلب توست.

ـ عرفان نظرآهاری ـhttp://ritmebaran.blogfa.com/

____________________________________________

معبودم !

به حريم من بيا .

قلب من شعله ور است

                                                                                         و تنم بر آتش

روح من آرزومند ديدار توست

چه كسي و چه زماني از اين راز پرده برداري ميكنند خدا ميدونه

اما تاريخ نشون داده

هيچ جا ظلم پايدار نيست

خدايا ! خودت هدايتمان كن ...

خدایا !

هر جا باشم از آن تو هستم ،

و مرید همه پیام آوران و عاشقان تو.

شاگرد همه اساتیدی كه راز تو را میشناسند

و خدمت گزار تمامی انسانها و مخلوقات

زیرا همه انها از آن تو هستند ....

حفاري وجود

مثل زمين که وقتي آنرا مي کاوي

به آب مير سي در اعماق قلبت به سکوت خواهي رسيد

..براي رسيدن به آب زلال ناچاري

آشغالها وقلوه سنگها را کنار بزني و

براي آنکه به سکوت برسي بايد

همهمه ذهن

را کنار بگذاري .

تو وقتي خـــــدا را ملاقات خواهي کرد

که به ژرفاي سکوت برسي.

ممنون از فرشيده عزيز

« خداوندا، مرا شايسته آن كن تا به همنوعانم كه در سراسر دنيا در فقر و گرسنگی به دنيا می‌آيند و می‌ميرند، خدمت كنم.

خدايا، امروز با دستهای ما روزی عشق، آرامش و سرور را به آنها ببخش.

خدايا، مرا معبر آرامش كن تا

آنجا كه نفرت هست، عشق جاری سازم،

آنجا كه خطا هست،‌ بخشايش بگسترم،

آنجا كه جدايی هست، وصل بيافرينم،

آنجا كه لغزش و دروغ هست، حقيقت بياورم،    

آنجا كه ترديد هست، ايمان بنا كنم،

آنجا كه ظلمت هست، نور بتابانم،

و آنجا كه اندوه هست، شادی منتشر كنم،

خدايا، مرا موهبت آن اعطا كن تا

به جای آسودن، به ديگران آسايش بخشم،

به جای آنكه ديگران دركم كنند، دركشان كنم،

و به جای آنكه عشق دريافت كنم، عشق بورزم،

زيرا با فراموش كردن خويش است كه می‌توان به هر چيز رسيد،

ما به این سیاره آمده ایم تا به کمک روح خود چیزی خلق کنیم نه اینکه به کمک جسم خود چیزی پدید آوریم.

جسم صرفاً و فقط وسیله و ابزار روح است. بنابراین روح در جستجوی خداوند، راه بلندی را در پیش دارد. روح ما را به فرصتهای درست وکاملی سوق می دهد تا آن چه را که تصمیم داشتیم تجربه کنیم،دقیقاً تجربه کنیم.

جسم و ذهن با هم،نبایداقدامی برای کنترل روح انجام دهند،چون روح کوچکترین نیازی به آنها ندارد. بنابراین روح،جسم وذهن را آزاد می گذارد تا خودمختارانه عمل کنند.

وظیفه روح نشان دادن خواست های خود می باشد نه تحمیل آنها بر جسم. وظیفه ذهن این است که از میان گزینش هایش یکی را انتخاب نماید.وظیفه جسم این است که بر مبنای انتخاب عمل کند.

وقتی جسم ،ذهن و روح با وحدت و هماهنگی خلق می کنند، جنبه ی الهی انسان تجلی پیدا می کند و خداوند تجلی پیدا می کند.

ما قرار نیست چیزی را در این سیاره بیاموزیم .فقط باید به یاد بیاوریم . ما باید مجدداًخدای یگانه را به یاد بیاوریم

ما چیزهایی را برای تجربه کردن انتخاب می کنیم و برخی از این انتخابها از گذشته به ما رسیده ، به یاد بیاوریم که از کجا آمده ایم و به کجا باز می گردیم. به یاد بیاوریم که بیهوده به این دنیا نیامده ایم و برای چه منظوری خلق شده ایم.

دانلود كنيد ...

معبودم !

به من بیندیش

جز تو كه همه جا حضور داری

در هر طپش حیات،

در همه معابد درون و بیرون وجودم ،

جز تو كه استاد و منشای شهود و الهام هستی ،

نمیشناسم .



خدایا !

نام تو مقتدر است

و شكوهت بی پایان  !

خدا بس واقعي تر از همه چيز هايي است كه حواس مادي ما دريافت ميكند.

خدا را ميتوان به ديده دل ديد و صدايش را شنيد

اما براي ايم منظور ميل شديد قلبي لازم است .

شري راماكريشنا  گفته :  خدا را طلب كنيد ، چنانكه عاشق معشوق را ميطلبد ،

يا همانند فقيري كه نياز مند طلاست .

آنانكه چنين عطشي دارند متبركند زيرا زيبايي را كه همانا خداست نظاره خواهند كرد .

روز خود را با خدا آغاز كنيم ...

جي پي واسواني 

شايد هر روز با چند نفر ملاقات داشته باشيد .

اما هيچگاه ملاقات خود با خدا را فراموش نكنيد

هر روز دعا كنيد :

خدايا ! مرا راهنمايي كن، متبرك ساز ، بكار گير . مرا در اين دنياي رنج و درد وسيله اي براي ياري و بهبود جهان ساز .

هر روز در پگاه بيدار شويد . :)   سعي كنيد در زماني معين و مكاني ثابت بنشينيد -   زيرا اين كار وعده ملاقات با خداست - و تفكر معنوي خود را آغاز كنيد

فشار كارهاي روز مره هر انداره هم زياد باشد ، ليك هيچگاه وعده روزانه خود با خدا را فراموش نكنيد .

با عشقي عميق و ميلي قلبي زمان ارتباط روزانه تان با خدا را انتظار بكشيد .

در اعماق درون خدا منتظر ماست .

در انجا او با خشنودي با ما سخن ميگويد و حضور مباركش را بر ما متجلي ميسازد .

جي پي واسواني

بقره

چقدر به خدا اعتماد داريم؟؟

ديروز يه مشتري داشتيم كه

بجاي پول نقد دلار داد تا بحال زياد دقت نكرده بودم اما ديروز جالب بود

اولا پولش را داخل پلاستيك به نوعي گذاشته بود كه تا نشه

و بعد هم كه دلار را گرفتم ديدم روش نوشه

IN GOD WE TRUST

معني اين جمله فكر كنم اينه

ما به خدا اعتماد داريم

جالب اينه اين جمله رو روي صد دلاري ديدم

اما حتي روي يك دلاري هم هست

و حتي روي

بعد آيا ...

به قلب خویش بنگر

آنجا "او" سلطان تو مسکن دارد

و راه رسیدن به "او" راه عشق است !

به "او"و نه خویش عشق بورز!

همچون "او" اندیشه کن

خواست "او" را بخواه

و آنچنانکه "او" فرمان میدهد عمل کن

نفس کوچک خود را رها کن

و در درگاه نیلوفرین  "او"

کمال سرور را پیدا کن .

راستی

               در این مدت که نبودمدر تهران و نمایشگاه مدکس بودم

                                                                                ممنون از همراهیه صمیمانتون

خدایا همان ده که از آن به

خداوند همواره به قلبی عاشق پاسخ میدهد زیرا  ذات (( او ))عشق است .

او نمیتواند خود را بیش از آن پنهان دارد

پس هر روز دعا کنید :

نه ثر وت میخواهم نه شهرت

خداوندا مرا عشقی پاک و اخلاص به دامان مهرت اعطا کن ...

اول هفته        نیکو باشه برایتان ...

باور داشتن به خدا همچون باور یک نابینا به نور است .

نابینا نمیتواند نور را درک کند حتی نمیتواند تصورش کند .

باور او یک فریب است اما این مهم نیست

مهم این است که آو خود را میفریبد ...

خدا را باید تجربه کرد

من در اینجا نمی کوشم نظریه ای ارائه کنم

بلکه میخواهم به تو کمک کنم بیدار شوی .

میخواهم به تو کمک کنم چشمانت را باز کنی تا بتوانی با چشمان خود ببینی ...

با گوان شری راجنیش

برخی از روی ترس به سوی خدا میروند و ترس یک چاه است نه پل ...

اگر تو از خدا بترسی نمیتوانی به او عشق بورزی

 و اگر عشق نباشد چگونه میتوان خدا را عبادت کرد ؟

چگونه میتوان شکر را بجا آورد؟

خدا نام دیگر ناشناخته و ناشناختنی است

بزرگترین خطر است

اما آنگاه که خطر کنی بیدرنگ از همه لحاظ رشد خواهی کرد ...

خداوند میگوید اینطور مرا امتحان کنید که

آیا روزنه های آسمان را را برای شما نخواهم گشود و چنان برکتی بر سر شما نخواهم ریخت

 که گنجایش آن نخواهد بود

زندگی یکسر تموج نفحات است . به هرچه توجه کنید با آن یکی میشوید .

یعنی با هر چه همنوا شوید به همان میپیوندید

انسان ناقل قدرت الهی است  نه خالق آن .

در مزمور هشتم میخوانیم :

پس انسان چیست که او را به یاد آوری .

 و بنی آدم که که از او تفقد نمایی. او را از فرشتگان اندکی کمتر ساختی

و تاج و جلال و اکرام را بر سر او گزاردی . اورا بر کارهای دست خود مسلط نمودی .

و همچیز را زیر پای وی نهادی .

اگر خداوند خانه را بنا نکند بنایانش زحمت بیهوده میکشند .

دو روز مانده به پایان جهان ، تازه فهمید كه هیچ زندگی نكرده است . تقویمش پر شده بود و تنها دو روز خط نخورده باقی مانده بود . پریشان شد و آشفته و عصبانی ، نزد خدا رفت تا روزهای بیشتری از خدا بگیرد .

داد زد و بد و بیراه گفت ، خدا سكوت كرد . آسمان و زمین را به هم ریخت ، خدا سكوت كرد . جیغ زد و جار و جنجال راه انداخت ، خدا سكوت كرد . به پر و پای فرشته و انسان پیچید ، خدا سكوت كرد . كفر گفت و سجاده دور انداخت ، خدا سكوت كرد .دلش گرفت و گریست و به سجاده افتاد . خدا سكوتش را شكست و گفت : «عزیزم اما یك روز دیگر هم رفت . تمام روز را به بد و بیراه و جار و جنجال از دست­دادی،تنها یك روز دیگر باقی­است. بیا و لااقل این یك روز را زندگی كن . »

لا به لای هق هقش گفت: « اما با یك روز ! با یك روز چه كار می توان كرد !؟ »

خدا گفت : « آن كس كه لذت یك روز زیستن را تجربه كند ، گویی كه هزار سال زیسته است و آنكه امروزش را درنمی یابد ، هزار سال هم به كارش نمی آید .» و آنگاه سهم یك روز زندگی را در دستانش ریخت و گفت : « حالا برو و زندگی كن .»

او مات و مبهوت، به زندگی نگاه كرد كه در گودی دستانش می درخشید . اما می ترسید حركت كند ، می ترسید راه برود، می ترسید زندگی از لای انگشتانش بریزد . قدری ایستاد... بعد با خودش گفت :وقتی قردایی ندارم ، نگه داشتن این زندگی چه فایده ای دارد . بگذار این یك مشت زندگی را مصرف كنم .

آن وقت شروع به دویدن كرد زندگی را به سر و رویش پاشید ، زندگی را نوشید و زندگی را بویید و چنان به وجد آمد كه دید می تواند تا ته دنیا بدود ، می تواند بال بزند ، می تواند پا روی خورشید بگذارد ، می تواند...

او در آن یك روز آسمانخراشی بنا نكرد ، زمینی را مالك نشد ، مقامی را به دست نیاورد اما ... اما در همان یك روز دست بر پوست درخت كشید . روی چمن خوابید . كفش دوزكی را تماشا كرد .

سرش را بالا گرفت و ابرها را دید و به آنهایی كه نمی شناختندش سلام كرد و برای آنها كه دوستش نداشتند از ته دل دعا كرد .

او در همان یك روز آشتی كرد و خندید و سبك شد ، لذت برد و سرشار شد و بخشید ، عاشق شد و عبور كرد و تمام شد .

او همان یك روز زندگی كرد اما فرشته ها در تقویم خدا نوشتند :

« امروز او در گذشت ، كسی كه هزار سال زیسته بود ! »

شیطان شما را دشمن است

                          شما هم اورا دشمن دارید

                                               او مهیا ساخته سپاهش را

                                                           برای اغوای شما تا همه را اهل دوزخ گرداند

                                                                        (  ۶  )

آنان که کافر شدند

           کیفر آنها عزاب سخت است

                             و آنانکه ایمان آرند و نیکوکار گردند

                                                          پاداش مغفرت و اجر بزرگ خواهد بود

                                                                       (  ۷   )

                          ..:۰ـ۰:.. سوره فاطر

راستش مدتیه نمیشه آپ کنم

برای خالی نبودن عریضه

شاد باشید

قسمتی از مزمور 23

1-خداوند شبان‌ من‌ است‌؛ محتاج‌ به‌ هیچ‌چیز نخواهم‌ بود.  2  در مرتعهای‌ سبز مرا می‌خواباند، بسوی‌ آبهای‌ آرام‌ هدایتم‌ می‌كند  3  و جان‌ مرا تازه‌ می‌سازد. او بخاطر نام‌ پرشكوه‌ خود مرا به‌ راه‌ راست‌ رهبری‌ می‌كند.  4 - حتی‌ اگر از دره‌ تاریك‌ مرگ‌ نیز عبور كنم‌، نخواهم‌ ترسید، زیرا تو، ای‌ شبان‌ من‌، با من‌ هستی‌! عصا و چوبدستی‌ تو به‌ من‌ قوت‌ قلب‌ می‌بخشد.

از کتاب کیمیاگر پائولو کوئیلو

این اصلی که همه چیز را به حرکت در می آورد در کیمیاگری آن را روح جهان می نامند وقتی از ژرفای قلبت چیزی را بخواهی به روح جهان نزدیکتری روح جهان همواره نیروی مثبتی است

 http://www.cloob.com/name/nazaninph

شادروان شهریار

غنیمتی كه خدا مصلحت مدیده مخواه
كه حكمت ازلی را كسی نمی داند راز
نمیكنم گله یا رب ولی شنیدستم
كریم داده خود را نمی ستاند باز

زندگی سه راه را دنبال كن:

1-دوست داشتن را برای یك تجربه. 2-عاشق شدن را برای یك هدف.

3-فراموش كردن را برای قبول واقعیت

اوژن استوار

نسیم  ،  نفس  خدا ست

بارش زیادی سنگین بود و سربالایی زیادی سخت.

دانه ی گندم روی شانه های ناز کش سنگینی می کرد

نفس نفس میزد

اما کسی صدای نفسهای او را نمیشنید

کسی او را نمیدید.

دانه از روی شانه های کوچکش سر خورد و افتاد

خــدا دانه گندم را فوت کرد

مورچه میدانست که نسیم ، نفس خداست .

مورچه دانه را دوباره بر دوش گذاشت.

و به خــدا گفت :

" گاهی یادم میرود که هستی ، کاشکی بیشتر میوزیدی "

خدا گفت :

" همیشه میوزم ، نکند دیگر گمم کرده ای ! "

مورچه گفت :

" این منم که گم میشوم ، بس که کوچکم ، بس که ناچیزم "

" بس که خرد ، نقطه ای که بود و نبودش را کسی نمیفهمد "

خـــدا گفت :

" اما نقطه سر آغاز هر خطی است "

مورچه زیر دانه گندمش گم شد و گفت :

" من اما آغاز هیچم و ریزم و ندیدنی  "

" من به هیچ چشمی نخواهم آمد "

خـــدا گفت :

" چشمی که سزاوار دیدن است میبیند "

" چشم های من همیشه بیناست "

مورچه این را میدانست اما شوق گفتگو داشت

پس دوباره گفت

" زمینت بزرگ است و من ناچیزترینم ، نبودم را غمی نیست "

خـــدا گفت :

اما اگر تو نباشی

چه کسی دانه کوچک گندم را باز کند و

راه رقصیدن نسیم را در سینه خاک باز کند؟

تو هستی و سهمی از بودن برای توست

در نبودنت کار این کارخانه

نا تمــــــام  است

مورچه خندید و دانه گندم از دوشش دوباره افتاد .

خـــدا دانه را دوباره به سمتش هل داد

هیچ کس اما نمیدانست

در گوشه ای از خاک، مورچه ای با خــــدا گرم گفت و گوست .

بانو عرفان نظر آهاری

به تو نیاز دارم

مادری چند فرزند داشت ،

 در حالی که به کارهای خانه میرسید با اسباب بازی و شیرینی  کودکان خود را سرگرم میکرد ،

 کودکان مدتی شاد بودند اما ناگهان مادرشان را یاد می آوردند و شروع به گریه زاری میکردند.

مادر خوراکی و اسباب بازی های  تازه ای برایشان میاورد و بچه ها باز هم مدتی سرگرم و مادرشان را از یاد میبردند

اینکار چند بار تکرار شد ، تا اینکه یکی از کودکان به مادرش گفت :

" مادر ما اسباب و خوراکی نمیخواهیم "

تو را میخواهیم

مادر همه کارهای خود را کنار گذاشت و او را در آغوش گرفت

خداوند

 نیز مادر ماست و ما نیز همچون کودکانی هستیم که با اسباب بازی و خوراکی هایی که به ما میدهد سر گرم میشویم

خداوند – مادر الهی –

 به ما  ثروت   دارایی   آسایش    لذت  اعتبار اجتماعی   نام   شهرت   اقتدار   شکوه

میدهد و آنگاه چنین به نظر ما میرسد که نیازی به خدا نداریم

اما برای عده ای این لذتها بی طعم است

آنها از چیزهایی که این دنیا به آنها میدهد لذت نمیبرند

و قلب هایشان غم زده است

آنها دیدار خدا را میخواهند

و

فریاد میزنند

" خدایا ! من به تو نیاز دارم ، تو را میخواهم ... ! "

و

خدا به سراغ آنها خواهد رفت

و

خود را بر آنها آشکار میسازد

یعنی واقعاَ چند تامون حاضریم از خوشی ها ی الکی و زودگذر

این زمونه

به عشق اللـــــــــــه بگزریم؟

امید دارم لایق عنایت حضرت حق باشیم

خشنودی خدا

بهشتیان در صف ایستاده بودند و نوبت خود را انتظار می کشیدند .

دروازه بهشت باز شد و فرشتگان پیش از هر کس جوانمرد را فرا خواندند تا وارد بهشت شود.

بهشتیان اعتراض کردند که مگر جوانمرد چه کرده که باید پیش از دیگران به بهشت برود ؟

فرشته ها گفتند نمیدانید چه کرده ، خداوند به همه فکرت داد اما او توانست از فکرت به محبت برسد و از محبت به هیبت و از هیبت به حکمت .

اما  نیکو آن بود که او از حکمت به شفقت رسید . شما نبودید و نمیدانید که او با شفقتش چه میکرد .

او بود که شب و روز برای مردم دعا میکرد و می خواست بجای مردم بمیرد تا هیچ کس ظعم مرگ را نچشد . او بود که میخواست حساب همه مردم را از او بکشند تا در قیامت حسابی برای کسی نماند ، او بود که از خدا خواهش میکرد به جای همه مجازات شود تا دوزخ از گناهکاران خالی بماند  .

حالا بهشت و نوبت اولین ، کمترین چیزیست که باید به او داد .

جوانمرد ، اما بهشت و نوبت اولین را هم قبول نکرد ،

او از میان تمامی پاداشها

 تنها خوشنودی خداوند را

برداشت و بهشت و نوبتش را هم به دیگران بخشید .

.... راهی که به بهشت میرود نزدیک است ....

...  من به آن راه دور دست میروم ، راهی که تنها به خدا میرسد ....

عرفان نظر آهاری

همیشه تو یه ارتفاعی از جو

دیگه ابری وجود نداره

هروقت آسمون دلت ابری شد

بدون

به انذازه کافی اوج نگرفتی