چون چراغ كه بي روغن روشن نيست

انسان هم بدون خدا زنده نيست ...

تمام انسانهاي موفق قبل از تحقق رويا هايشان خود را انسانهاي موفق در نظر گرفته اند

موفق ها بدون توجه به اينكه در آغاز چقدر فقير و كمسواد بودند و بدون توجه به اينكه چقدر با اشخاص با نفوذ تماس داشتند جملگي خود را موفق در نظر گرفتند

آنها متقاعد بودند كه موفق خواهند شد

زندگي به رويا هايشان با توجه به تصوير  ذهنيشان و ايماني كه به موفقيت شان داشتند پاسخ داد

معبودم !

به حريم من بيا .

قلب من شعله ور است

                                                                                         و تنم بر آتش

روح من آرزومند ديدار توست

    بسیاری از آدم بزرگ ها و بچه كوچك ها یا كتاب شازده كوچولو آنتوان دوسنت اگزوپری را خوانده یا كارتون آن را دیده اند. اگر این كتاب و كارتونش را یك بار بخوانیم و ببینیم كافی نیست؛ بلكه آن را باید بارها خواند و بارها دید. بیخود نیست كه شازده كوچولو كتاب بالینی ادیب بزرگ و كتابدوستی شهیر و مترجمی توانا چون سعید نفیسی بوده است. «شازده كوچولو... تاكنون به بیش از صد زبان و در بعضی از زبان ها چندین بار ترجمه شده و پس از انجیل پر خواننده ترین كتاب در سراسر جهان بوده است ... شازده كوچولو محبوب ترین كتاب مردم در قرن بیستم بوده و از این رو «كتاب قرن» [بیستم] نام گرفته است.» (از پشت جلد شازده كوچولو، ترجمه ابوالحسن نجفی)
   

    - كمتر آدم بزرگی این را به یاد می آورد كه اول بچه بوده.    - كسی كه راهش را بگیرد و برود زیاد دور نمی رود.
    - آدم بزرگ ها عدد و رقم دوست دارند. آدم بزرگ ها این جورند دیگر.
    - بچه ها باید نسبت به آدم بزرگ ها خیلی گذشت داشته باشند.
    - ولی ما {بچه كوچك ها }كه معنی زندگی را می فهمیم البته به شماره ها می خندیم.
    - همه مردم از نعمت دوست برخوردار نبوده اند.    - چه رازآمیز است عالم اشك.
    - حق این است كه كردار بسنجیم نه گفتار را.
    - حق این است كه پشت نیرنگ های كوچك آدم ها پی به محبتشان ببریم.
    - دنیا برای شاهان بسیار ساده شده است و آنها همه مردم را رعیت خود می دانند.
    - باید از هر كس كاری را خواست كه از او برمی آید.
    - قدرت بیش از هر چیز متكی به عقل است.
    - محاكمه كردن خود بسیار مشكلتر از محاكمه كردن دیگری است. اگر بتوانی درباره خودت درست حكم كنی معلوم می شود كه حكیم { = دانای } واقعی هستی.    - این آدم بزرگ ها واقعاً كه چقدر عجیب و غریب و غیر عادی اند.
    - در نظر خود پسندان، دیگر مردم همه از ارادتمندان ایشان اند.    - خود پسندان فقط صدای تحسین را می شنوند.
    - آدم بزرگ ها جدی اند، حوصله حرف های یاوه را ندارند.
    - هر كس ممكن است كه در عین حال هم وفادار به دستور و كار باشد و هم تنبل .
    - كسی كه به چیز دیگری غیر از وجود خودش مشغول است تنها كسی است كه مضحك نیست.    - كسی كه می خواهد خوشمزگی كند گاهی مختصر دروغی هم می گوید.
    - آیا ستاره ها برای این روشنند كه هر كس بتواند روزی ستاره خودش را پیدا كند ؟
    - آدم پیش آدم ها هم احساس تنهایی می كند.
    - آدم ها ریشه ندارند و به دردسر می افتند. باد آنها را با خودش به این طرف و آن طرف می برد.
    - ساكنان زمین از قوه تخیل محرومند. آنچه می شنوند تكرار می كنند.    - اهلی كردن یعنی پیوند بستن. اگر تو مرا اهلی كنی هر دو به هم احتیاج خواهیم داشت. تو برای من یگانه جهان خواهی شد و من برای تو یگانه جهان خواهم شد.    - هیچ چیز كامل نیست.    - اگر تو مرا اهلی كنی و با من پیوند ببندی، زندگی ام چنان روشن خواهد شد كه انگار نور آفتاب بر آن تابیده است. صدای پای تو برایم مثل نغمه موسیقی خواهد بود. گندمزارها چیزی به یاد من نمی آورند. ولی تو موهای طلایی داری. پس وقتی اهلی ام كنی و با من پیوند ببندی معجزه می شود! گندم كه طلایی رنگ است یاد تو را برایم زنده می كند و من زمزمه باد را در گندمزارها دوست خواهم داشت.
    - فقط چیزهایی را كه اهلی كنی و با آنها پیوند ببندی می توانی بشناسی.
    - آدم بزرگ ها دیگر وقت شناختن هیچ چیز را ندارند. همه چیزها را ساخته و آماده می خرند. ولی چون كسی نیست كه دوست بفروشد آدم ها دیگر دوستی ندارند.    - زبان سرچشمه سوء تفاهم هاست.
    - در صورتی كه اهلی ام كنی و با من عهد و پیمان ببندی، اگر در ساعت چهار بعد از ظهر بیایی، من از ساعت سه بعد از ظهر حس می كنم كه خوشبختم . هر چه ساعت پیشتر می رود، خوشبختیم بیشتر می شود. در ساعت چهار به هیجان می آیم و نگران می شوم و آن وقت قدر خوشبختی را می فهمم.
    - فقط با چشم دل می توان خوب دید. اصل چیزها از چشم سر پنهان است.    - آدم بزرگ ها این حقیقت را فراموش كرده اند كه همان مقدار وقتی كه برای گلت صرف كرده ای باعث ارزش و اهمیت گلت شده است. انسان مسئول همیشگی آن گل می شود.
    - آدم هیچ وقت آن جایی كه هست راضی نیست.
    - چه خوب است كه آدم، حتی در دم مرگ، دوستی داشته باشد.    - چیزی كه مایه زیبایی خانه و صحرا و ستاره است از چشم سر پنهان است.
    - چراغ را باید محافظت كرد: چه بسا اندك بادی آن را خاموش كند.
    - آدم ها آنچه را می جویند نمی یابند و با این همه آنچه به دنبالش می گردند بسا كه در یك گل یا در اندكی آب یافت شود.
    - چشم نابیناست. با دل باید جست و جو كرد.    - اگر كسی به سؤالی جواب ندهد، ولی سرخ شود این خود به معنی جواب مثبت است.
    - آنچه مهم است با چشم دیده نمی شود.    این تن آدم مثل یك پوسته كهنه دور انداختنی است. پوسته های كهنه دور افتاده كه غصه ندارند.

مرشد می گوید :

دو خدا وجود دارد : خدایی که استادانمان به ما آموختند و خدایی که به ما می آموزد ، خدایی که مردم همیشه درباره اش سخن می گویند و خدایی که با ما سخن می گوید ، خدایی که آموخته ایم از او بترسیم و خدایی که با ما از مهر می گوید .

دو خدا وجود دارد : خدایی که آن بالاست و خدایی که در زندگی روزمره مشارکت دارد ، خدایی که ما را مواخذه می کند و خدایی که قصورات ما را می بخشاید ، خدایی که ما را به آتش دوزخ تهدید می کند و خدایی که بهترین راه را نشان می دهد .

دو خدا وجود دارد : خدایی که ما را زیر بار گناهانمان خرد می کند و خدایی که ما را با عشق می رهاند .

امروز هوس کردم از ایران بنویسم

آخه برادرم داره در موردش تحقیق میکنه

فّروّهّر

در زمان هخامنشیان برای درفش ملی ایران نشانی با الهام از شاهین در حال پرواز و احتمالا"

با بهره گیری از نمادی مهری یا آشوری ساختند که بسیاری از مفاهیم بنیادی

آئین زرتشت را در خود داشت.

ایرانیان بر این باور بودند که این نشان (یعنی پیروی از مفاهیم آن )موجب پایداری و استواری درفش

کاویان پایندگی و جاودانگی ایران زمین ، آزادگی و سرفرازی ایرانیان و آبادانی و پیشرفت

 سرزمین های زیر پرچم ایران خواهد بود بر همین باور نام این نشان را فروهر نهادند .

    فروهر از نظر واژگانی از دو واژه ساده ((فر)) به معنی فرا و پیش  و (( وهر)) به معنی برنده و راننده 

 درست شده است و معنی ترکیبی آن میشود پیشبر و فرابرنده . و با توجه به گفته نیاکان خردمند ما فروهر

    یکی از پنج نیروی بهم پیوسته در تن انسان است. هر یک از اندامهای فروهر بیانگر معنایی است که

 ریشه در اندیشه ایرانیان زرتشتی دارد و در ادامه به ذکر آنها می پردازیم.

1- سیمای پیر و نورانی نگاره یادآور آن است که برای پرواز به سوی رسایی و جاودانگی بهره گیری از

راهنمایی استادان پارسا و پیران خردمند ضرورت دارد.

2- دست راست او رو به جلو و بالا کشیده شده است و این نشانه آن است که آرمان و هدف انسان باید

پویش و پرواز به جلو و بالا باشد .

3- حلقه ای که در دست چپ او قرار دارد نشانه پیمانی است که انسان در بدو خلقت خود با هستی بخش

بزرگ دانا بسته است و آن مبارزه پیگیر و خستگی ناپذیر با ناراستی برای نیرو بخشیدن به فروزه راستی

 در جهان است.

4- حلقه دور کمر او نشانه آن است که انسان وظیفه دارد از بند وابستگی های دروغین در این جهان

 درگذرد تا شایستگی و توانایی پرواز به سرچشمه خورشید حقیقت را بیابد.

5- دو رشته آویخته به چنبر میانی بدنش بیانگر این حقیقت است که زندگی انسان در این جهان آوردگاه

رویارویی دو مینوی متضاد نیکی و بدی است و انسان  نیز در این میدان زندگی ناگزیر به مبارزه است.

6- اندام زیرین نگاره فروهر که سه بخش دارد نشان آن است که انسان در میدان مبارزه نیکی و بدی

باید اندیشه و گفتار و کردار بد را رها سازد تا زمینه رشد و بالندگی نیکی ها در اندیشه او فراهم گردد.

7- دو بال گشاده نگاره که هر کدام به سه بخش تقسیم شده است بیان کننده این معنا است که انسان

پس فروهشتن اندیشه و گفتار و کردار زشت باید با بال های گشاده و نیرومند اندیشه و گفتار و کردار

نیک به سوی سرافرازی و رسایی پرواز کند.